Design zit in door mens bedachte systemen. Tijd is zo’n systeem. Ik heb er altijd moeite mee. 12 uur, 60 minuten, 60 seconden, en centimeters en meters gaat dan weer per 10. Waarom?
Volgens mij heb ik tijd-dyslexie.
Zondag wandelen met vriendinnen, half 11 in Hilversum.
Anderhalf uur rijden.
Ik activeer mijn tijd-rekenkunde-knobbel.
Half 11 is 10:30 is … in mijn hoofd ontstaat een klok met de grote wijzer recht omlaag op de 6 (ook zo onlogisch) en de kleine wijzer tússen de 10 en 11.
Mijn wijsvinger draait in de lucht linksom. De wijzers draaien in mijn hoofd.
Een uur, nog een half uur.
Oké, 9 uur vertrekken, check!
Nu hoe laat opstaan.
KAK, zomertijd.
Vóórjaar, dus een uur vóóruit, een uur minder slapen.
Dubbel KAK.
Tijd als systeem
Tijd is een door de mensen bedacht systeem. Op zich handig, zo weten we allemaal wanneer het half 11 is. Bij mij, bij jou en bij die nieuwe klant aan de andere kant van de wereld.
Als een kunstmatig systeem botst met een natuurlijk systeem gaat het mis. De zon en de maan hebben hun eigen ritme. Ons lichaam ook, een bioritme. En als we daar een geforceerd ritme overheen gooien krijg je ongezonde situaties.
Dat wéten we wel. En dus bedenken we er oplossingen voor.
Een bril die blauw licht filtert, zodat je ’s avonds wél in slaap valt.
Een wake-up light dat het opkomen van de zon simuleert zodat je “natuurlijk” wakker wordt.
Slimme producten. Ik zie ze als pleisters op een achterhaald design.
De structurele oplossing is simpel: wakker worden met écht ochtendlicht, in een tijdzone die klopt. Maar ja, dat vraagt een complete systeemaanpassing.
Die lamp is zo gekocht.
Pleisters plakken
Dat patroon zie ik overal, ook in mijn werk.
Plak er nog een plugin bij.
Een nieuw logo voor een nieuw bedrijfsonderdeel.
Nog een nieuwe kleur erbij in je huisstijl.
Allemaal pleisters.
Kijk, af en toe een pleister is echt niet erg.
Maar als je structureel met vier compleet verschillende logo’s werkt en nadenkt over een vijfde, is het hoog tijd om het ontwerp-systeem in zijn geheel te herzien.
Systeemproblemen los je op met béter design.
Ik ruk de oude pleisters eraf (dat doet maar heel even pijn…)
Bekijk alles van een afstand, zie wat er wel en niet werkt en breng het weer bij elkaar zodat het klopt.
Dat is wat ik doe.